Reisverslag

Jaap, 31 juli 2010
Nederland , Kamperzeedijk 23°

"Senhor, time is dinheiro!"

Om mee te beginnen: ik ben, nu ik dit schrijf, al weer een dagje in Nederland. Na een lange reis kwam ik gisteravond veilig aan op Schiphol. In de afgelopen weken is er veel gebeurd maar was er geen internet, dus vandaar nu nog dit verhaal.

De afgelopen weken stonden in het teken van reizen. Over dirt-roads, vooral.
Eerst de reis van de Nampula-jongeren naar Mocuba, daarna naar Gurue, de week daarop met Laura en Inge naar Nampula en tenslotte de Nampula-reis met de Mozambikaanse jongeren.

De jongeren van Nampula, waar ik de vorige keer over schreef, zijn gekomen! Ze hebben veel problemen gehad met de auto, vandaar dat ze erg laat waren. Zaterdagavond tegen een uurtje of elf reden ze het terrein op. Zondagavond hebben we de WK-finale op het terrein buiten de kerk geprojecteerd. Erg leuk, al met al waren er zeker 200 mensen op afgekomen. Helaas liep het geluid eerst wat minder goed; we hadden wel beeld maar geen geluid erbij... Dat moest natuurlijk wel opgelost worden. Vandaar ook de quote van Macuta boven dit stukje. "Senhor, time is dinheiro!", smste hij mij, toen hij vond dat ik te lang douchte en beter kon helpen met het regelen van dat geluid. Uiteindelijk is het wel gelukt, door een hele lading microfoonkabels op elkaar aan te sluiten, en die in te pluggen in de dichtstbijzijnde televisie. In de pauze hebben we een stukje film laten zien van Athletes in Action, die ik van Jens uit Ile / Erego heb mogen kopieren.

Het vertrek van de Nampula-jongeren ging ook niet zonder slag of stoot; ook bij hun terugreis werkte de auto niet mee. Uiteindelijk zijn ze dinsdagmiddag vertrokken, nadat we uit Mocuba een vervangende auto hebben geregeld die ze tot halverwege zou brengen. Van daaruit zouden ze verder worden opgehaald.

Diezelfde dinsdag zouden de fam. Vos en ik ook naar Gurue vertrekken. Guus en Laura naar de Retiro van bijbelscholen in de provincie, Inge en ik naar de familie Valkenburg om daar een paar dagen door te brengen. Helaas had ook onze auto kuren, en nadat we ruim 40 kilometer te ver waren gereden op een hobbelig zandpaadje, gaven we de moed op en keerden we terug naar Mocuba. Het was toch al avond geworden, en in het donker rijden is in Mozambique bepaald niet helemaal veilig. Nou ja, bij de volgende poging, twee dagen later, lukte het wel.

De zaterdag daarop (17 juli) kwamen we weer thuis, en na een paar dagen vol overleg over de aanstaande Nampula-reis met de jongeren vertrokken Laura, Inge en ik dinsdags weer. Naar Nampula dus, waar de Conferencia Fiel gehouden werd. Pastor Mala (die met zijn vrouw ook meeging) en ik hebben afwisselend gereden, een tripje van toch zo'n 7 uur. Dinsdag gereden, woensdag met Laura en Inge naar Ilha de Mocambique; de plek waar de Portugezen ergens in 15nogwat voor het eerst voet aan land hebben gezet en er een uitgebreide handelspost van hebben gemaakt. Erg mooi en interessant om daar rond te lopen. Ook omdat Nederlandse schepen het meerdere keren hebben geprobeerd te veroveren. Helaas is dat nooit gelukt...

De donderdag daarna reisde ik met het openbaar vervoer weer terug naar Mocuba, zodat ik vrijdags met de jongeren diezelfde reis opnieuw kon maken. Althans... dat dacht ik.

Na enorm veel voorbereidingen stond iedereen op vrijdagochtend namelijk klaar om te vertrekken. De deelnemers waren er, de bagage was er, de auto's waren er, het geld was er, kortom: we konden weg. Niet dus. Pt. Dagama riep iedereen de kerk in en had een hele erge boodschap: de kerken in Nampula hadden onderling problemen gekregen, en hebben ons laten weten dat we niet konden komen... Onze pastor distrital, Herminio, en die van Nampula hebben nog tot diep in de nacht overlegd, maar het bleek echt onmogelijk te zijn. Iedereen was natuurlijk enorm teleurgesteld. Maar goed, het geld is er, het programma is klaar, de deelnemers zijn gemotiveerd, dus daarom gaan we contact leggen met een andere kerk in een andere provincie, met de vraag of we daarheen kunnen gaan. Dat wordt dan waarschijnlijk in oktober / november, wanneer er in Mozambique weer een vakantieperiode is. De bestemming wordt dan waarschijnlijk Beira, Pemba of ergens in de provincie Niassa.

Afgelopen maandag ben ik door Laura naar Blantyre gebracht. Dat was nog een hele belevenis, want we waren net 5 minuten Malawi binnengereden, en ik werd spontaan gearresteerd! Direct over de grens was een hele drukke straat, heel veel mensen. Markt langs de kant van de weg met groente, fruit en kleding, auto's die af en aan reden, mensen die overal heenliepen zonder te kijken, enzovoorts. Laura kocht daar een telefoonkaartje, en toen we doorreden ontdekte ze dat er een verkeerde datum opstond. Ik reed eerst heel rustig achteruit naar de winkel terug, maar na een tijdje stapte Laura uit om de rest maar gewoon te lopen. Direct stapte er een agent in, moest ik naar het bureau rijden en zei hij: "You have been arrested!" Wat bleek nou? Het stilstaan op de weg (wat dus werkelijk IEDEREEN deed) en het achteruitrijden viel volgens hem onder 'road obstruction' en onveilig rijgedrag. Boete: 6000 Kwacha. Dat is omgerekend ongeveer 30 euro. De agent verontschuldigde er zich bijna nog voor ook. Hij legde uit dat het hun gewoonte was om buitenlanders te beboeten, aangezien die geld hadden en zij in Malawi niet. Hij gaf ons wel een lichtere boete zei hij (klopte ook, liet hij zien in een boek met 'prijzen', ten eerste omdat ik goed meewerkte, en ten tweede omdat Nederland de finale gehaald heeft. Met dank aan Oranje dus
Tot slot vertelde hij dat, als we later op de dag nog aangehouden zouden worden door een collega van hem, we het bonnetje konden laten zien wat hij ons gegeven heeft en dat we dan zo door konden rijden. Zegt genoeg over het systeem in Malawi, denk ik

Deze nacht bracht ik door in Blantyre, de volgende twee bij een backpackers lodge in Monkey Bay, aan Lake Malawi. Werkelijk een schitterende plaats, onvoorstelbaar mooi. Een heel groot, blauw en helder meer, tropische vissen, grote zee-arenden, enorme baobab-bomen (sommigen ouder dan 2000 jaar), werkelijk schitterend. Het stadje heeft de naam 'Monkey Bay' overigens niet voor niets, iedere ochtend werden ze 'bezocht' door een troep wilde bavianen, op zoek naar voedsel. De lodge adverteerde onder andere met het feit dat je 's nachts brullende nijlpaarden zou kunnen horen, maar helaas vertelde Zander, het zoontje van de manager ter plekke, dat de plaatselijke bevolking het nijlpaard helaas pasgeleden heeft neergeschoten en opgegeten...

Donderdag ging verder naar Lilongwe (weer een 7-urige busrit, over 150 kilometer... :S), nog even gekeken bij het Lilongwe Wildlife Centre (doen supergoed werk, zoek maar eens op op Google), en tja, in de nacht van donderdag op vrijdag dus weer naar huis!!

De komende weken (tot 6 september) ben ik dus in Nederland, dan zal ik ook geen nieuwe stukjes op de site zetten. Ter zijner tijd, als ik weer terug ben in Mozambique, zal ik hier weer mee beginnen.
Tot dusver iedereen heel hartelijk bedankt voor het meelezen en reageren, ik hoop jullie vandaag of morgen weer in het echt te spreken!!

Foto's bij reisverslag

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via Hallobuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag